تبلیغات
سیمای کوهمره سرخی( بزرگترین وبلاگ کوهمره) - مطالب دی 1392
جمعه 20 دی 1392

معرفی کلی منطقه کهمره سرخی از نظر سیماهای ساختاری

• نوشته شده توسط: ADMIN

معرفی کلی منطقه کهمره سرخی از نظر سیماهای ساختاری

کهمره سرخی نام منطقه ای در استان فارس، شهرستان شیراز، بخش ارژن می باشد. این منطقه در محدوده مختصات جغرافیایی بین عرض های 29o  و 29o 30'  شمالی و طول های 52o  و 52o 30' شرقی گسترده شده است.

     کوهمره سرخی از شمال به خان زنیان و دشت ارژن از بخش ارژن شهرستان شیراز، از شرق به بخش کوار شهرستان شیراز، از جنوب به بخش میمند شهرستان فیروزآباد و بخش مرکزی شهرستان فراشبند و از غرب به بخش جره و بالاده شهرستان کازرون محدود می گردد.

     مهمترین راه ارتباطی با منطقه کوهمره سرخی جاده آسفالت منشعب شده از کیلومتر 35 راه اصلی شیراز-کازرون می باشد. این جاده به سمت جنوب تا روستای مسقان ادامه می یابد. یک راه شنی نیز از روستای جره کازرون به سمت روستای مسقان کوهمره سرخی کشیده شده است (ورودی غربی کوهمره سرخی). جاده خاکی از روستای باچون در میان راه فراشبند به فیروزآباد از سمت جنوب به روستای دادنجان واقع در جنوب کوهمره سرخی وصل می گردد (ورودی جنوبی کوهمره). چندین جاده خاکی از جاده فیروز آباد به کوار از جنوب شرق به منطقه کوهمره سرخی کشیده شده اند (ورودی های شرقی کوهمره).

     روستاهای منطقه کوهمره سرخی عبارتند از چنار فاریاب، ریچی، کره بس، بنگر در شمال، ده توک، رمقان، جمالی، بگدانه، مسقان، آبسرد و میگلی در مرکز، مرجان، دادنجان و فاریاب دشت در جنوب، سعادت آباد، مله گاله، دهنو و شورآب در شرق و سریزجان در غرب منطقه. مهمترین روستا ها به ترتیب از شمال به جنوب ریچی، کره بس، رمقان، بگدانه و مسقان می باشند که تقریباٌ در یک راستای شمالی-جنوبی واقع شده اند.

     در تقسیم بندی زمین شناسی ساختمانی، منطقه کوهمره سرخی در کمربند چین-گسل خورده زاگرس، زیرواحد زاگرس چین خورده ساده (Simply folded Zagros) واقع گردیده است. سازند های رسوبی معروف حوضه زاگرس (بخش فارس حوضه زاگرس) سازنده چین های منطقه می باشند که بعضی از آنها رخنمون شده اند و سازنده بدنه سطحی تاقدیس ها و ناودیس های منطقه هستند.

     مهمترین قضیه ساختاری در ارتباط با منطقه کوهمره سرخی وجود گسل امتداد لغز با  راستای شمالی-جنوبی به نام گسل کره بس در میان منطقه می باشد. این گسل باعث ایجاد دره ای عریض با راستای شمالی-جنوبی در میانه منطقه گردیده که اغلب روستاهای کوهمره سرخی در آن ساخته      شده اند. گسل کره بس امتداد لغز و راستگرد است و سبب جابجایی تاقدیس های منطقه شده است. چندین دیاپیر نمکی هرمز نیز از محصولات این گسل عمیق می باشد. این گسل از نظر لرزه ای فعال و مولد زلزله است (از جمله زلزله کره بس-ریچی در 17 اردیبهشت سال 1378).

     گسل کره بس با ایجاد شکستگی در طبقات سنگی، محیط مناسبی جهت زهکشی منطقه بوجود آورده است. به همین دلیل رودخانه ای در طول خط گسل جاری گشته است. عمل فرسایش رودخانه ای سبب توسعه دره و پسروی دیواره های دره بر اثر فرسایش، عریض شدن این دره را باعث گردیده است. این رودخانه جره نام دارد و تقریباً مطابق خط گسل راستای شمالی-جنوبی دارد. ضمناٌ جهت جریان آب آن نیز از شمال به جنوب می باشد. رود جره در جنوب غرب روستای مسقان با ایجاد دره ای تنگ به سمت غرب منحرف شده و از منطقه کوهمره سرخی خارج می گردد. جره که در ادامه با نام دالکی خوانده می شود در شمال برازجان استان بوشهر به رود شاهپور می ریزد و از آنجا به سمت خلیج فارس مسیر خود را ادامه می دهد. رود جره در منطقه کوهمره سرخی چندین سرشاخه دارد. مهمترین آنها که یک آبراهه دایمی است دم اسب می باشد که در غرب روستای کره بس به رودخانه اصلی منطقه یعنی جره می ریزد. سایر آبراهه ها که از دره های کوهستانی به سمت رودخانه جره زهکشی می شوند عمدتاً فصلی اند.

 کوههای کوهمره سرخی:

     در کوهمره سرخی چهار تاقدیس مهم وجود دارد که امتداد همه آنها شمال غرب-جنوب شرقی (همروند با زاگرس) می باشد. گسل کره بس با ایجاد شکستگی عظیم و جابجایی، بریده و جابجا شدن این چهار تاقدیس را سبب گردیده و در مجموع هشت قطعه کوهستانی در دو طرف دره خود بجا گذاشته است.

     دو قطعه کوهستانی که در شمالی ترین قسمت منطقه قرار دارند عبارتند از دیواره آهنی در غرب گسل کره بس و دلو در شرق آن (دلو در شرق روستا های ریچی-کره بس و دیواره آهنی در غرب این دو روستا قرار دارد). این دو یک تاقدیس را تشکیل می داده اند که بر اثر جابجایی حاصل از حرکات گسل کره بس به دو تاقدیس بریده شده دیواره آهنی و دلو تقسیم گردیده اند. دلو مرتفع ترین کوه کوهمره سرخی است و ارتفاع بلندتری نقطه آن 3080 متر می باشد. در محل بریده شدن دلو توسط گسل کره بس فرایند فرسایش تشدید شده و گروه بنگستان و سازند های پابده-گورپی به صورت یک پنجره هلالی فرسایش رخنمون گشته اند. نام محلی این سیما دره آب بید است. سازند آسماری تشکیل دهنده عمده بدنه سطحی کوه دلو می باشد. دلو یکی از بهترین نمونه های ایجاد پنجره فرسایشی هلالی و رخنمون شدن هسته تاقدیس در زاگرس می باشد.

     بدنه سطحی دیواره آهنی یعنی نیمه جابجا شده غربی دلو (واقع در غرب خط گسل) نیز از سازند آسماری ساخته شده است. گسل کره بس با ایجاد یک پرتگاه در این کوه سبب رخنمون شدن پابده-گورپی نیز گشته است. دیواره شرقی کوه دیواره آهنی یکی از بهترین مثال های پرتگاههای گسلی عقب رفته (بدلیل فرسایش بیشتر پرتگاه اصلی گسل) می باشد.

     در جنوب این دوقطعه کوهستانی، دو قطعه دیگر با نام های سلامتی و مروک وجود دارند که این دو نیز مانند دیواره آهنی و دلو یک تاقدیس بزرگ با محور طولانی را تشکیل می داده اند که با جابجایی ناشی از حرکات گسل کره بس به دو تکه شکسته شده اند. دره بین این دو کوه همان دره گسلی کره بس می باشد که رودخانه جره در آن جاری است. یک دیاپیر نمکی به نام گنبد نمکی رکسانا در امتداد گسل، در بین این دو تکه تاقدیس و در دره جره (خط گسل) رخنمون گردیده است. کوه سلامتی که قطعه شرقی تاقدیس است و در طرف شرق گسل قرار دارد (جنوب شرق روستای رمقان) دارای ارتفاع حداکثر 2800 متر از سطح دریا می باشد. عمده بدنه سطحی آن از گروه بنگستان است و گروه خامی نیز در مجاورت خط گسل در گسترش کم، رخنمون گشته است. اما به طرف جنوب شرق، پابده-گورپی و آسماری رخنمون دارند. کوه مروک تکه غربی تاقدیس جابجا شده محسوب می گردد و در غرب روستای رمقان قرار دارد. عمده بدنه سطحی آن از گروه بنگستان ساخته شده و در مجاورت گسل کره بس گروه خامی نیز رخنمون اندکی دارد. ولی به طرف شمال غرب کوه، پابده-گورپی و آسماری رخنمون گشته اند. بیشترین ارتفاع مروک که 3000 متر می باشد، در قسمت شمال غربی آن یعنی در جایی که سازند آسماری سازنده بدنه سطحی کوه است قرار دارد. به نظر می رسد این دو تکه جابجا شده تاقدیس بر اثر عملکرد گسل، فرسایش بیشتری متحمل شده اند و چون تاقدیس اولیه عرض زیاد داشته است، لذا سازند آسماری تا فاصله زیادی در اطراف خط گسل فرسوده شده و گروه بنگستان و حتی گروه خامی رخنمون گشته اند. این دو تکه تاقدیس یعنی سلامتی و مروک به علت گسترش زیاد رخنمون، محل های مناسبی برای مطالعه گروه بنگستان می باشند.

     در جنوب این دو کوه، دو کوه دیگر به نام های مرجان و بوهیم وجود دارند. این دو کوه هم دو قطعه جابجا شده از یک تاقدیس می باشند. فعالیت قطعه جنوبی تر گسل کره بس سبب بریدن تاقدیس و تقسیم آن به دو قطعه و جابجا شدن دو قطعه نسبت به یکدیگر شده است. کوه مرجان قطعه شرقی (واقع در شرق خط گسل، جنوب شرق روستای مسقان) و کوه بوهیم قطعه غربی (واقع در غرب خط گسل، غرب روستای مسقان) می باشد. در مجموع این تاقدیس شکسته و جابجا شده نسبت به دو تاقدیس شمالی کم عرض تر و از نظر طول محور، کوتاه تر و از نظر ارتفاع نیز کم ارتفاع تر می باشد (بیشترین ارتفاع کوه مرجان2000 متر و کوه بوهیم1700 متر می باشد). در طول این قطعه از گسل کره بس دیاپیر نمکی هرمز به صورت گنبد نمکی پدیدار گشته است. به دلیل ابعاد کوچکتر تاقدیس مذکور نسبت به تاقدیس شمالی تر، فرسایش متعاقب شکسته شدن و جابجایی، کمتر توانسته تأثیر گذار باشد. لذا سازند های قدیمی تر این تاقدیس رخنمون نشده اند و سازند آسماری بدنه سطحی هر دو قطعه از تاقدیس (دو کوه مرجان و بوهیم) را ساخته است.

     جنوبی ترین تاقدیس منطقه کوهمره سرخی (یعنی چهارمین آنها) نیز بوسیله قطعه دیگر از گسل کره بس بریده شده و مانند 3 تاقدیس شمالی تر به صورت راستگرد جابجا گردیده است. قطعه شرقی تاقدیس (واقع در شرق خط شمالی-جنوبی گسل کره بس) به نام کوه فراشبند با حداکثر ارتفاع 2780 متر و قطعه غربی (واقع در غرب خط گسل) کوه گورم با حداکثر ارتفاع 2614 متر می باشند. در این قطعه از گسل کره بس نیز دیاپیر کوچک نمک هرمز پدیدار گشته است. مانند دو دیاپیر شمالی تر، شکستگی طبقات سنگی عامل پدیدار شدن آن می باشد. فرسایش متعاقب بریده شدن و جابجایی گسل سبب رخنمون سازند های قدیمی تر در هسته کوه فراشبند شده. به طوریکه گروه خامی نیز در گسترش کم رخنمون دارد. گروه بنگستان عمده بدنه سطحی تاقدیس را ساخته و به طرف جنوب شرق پابده-گورپی و آسماری نیز رخنمون دارند. در کوه گورم نیز گروه بنگستان عمده بدنه سطحی تاقدیس را ساخته و پابده-گورپی و آسماری در انتهای شمال غربی کوه رخنمون دارند.گروه خامی در این قطعه از تاقدیس رخنمون نشده است. به نظر می رسد ابعاد بزرگ این تاقدیس مانند تاقدیس دوم از شمال (کوههای سلامتی و مروک) تحت تأثیر فعالیت قطعه جنوبی گسل کره بس و فرسایش متعاقب آن در محل شکستگی باعث رخنمون سازند های قدیمی تر در این تاقدیس شده است. دره ای که در محل گذر خط گسل از میان این تاقدیس تشکیل شده است، دره ای کم عرض تر از سایر قسمت های خط گسل در ناحیه کوهمره سرخی است و در میانه آن دریاچه فصلی کوچکی به نام دریاچه گورم بوجود آمده است. این دره برای مشاهده دره گسلی، دریاچه تشکیل شده در امتداد خط گسل، رخنمون سازند های قدیمی تر در تاقدیس های بریده شده توسط گسل در نزدیکی خط آن، پدیدار شدن دیاپیر نمکی در امتداد خط گسل و جابجایی مشهود یال تاقدیس (یال شمالی هردو کوه در سازند آسماری) سایتی کم نظیر تلقی می شود. روستا های دادنجان و فاریاب دشت از منطقه کوهمره سرخی (جنوب کوهمره) در شمال دو کوه فراشبند و گورم قرار دارند. روستای باچون از توابع فراشبند در جنوب این دو کوه می باشد.

  تنگ دم اسب:

     یکی از دره های مهم منطقه کوهمره سرخی تنگه دم اسب است. این دره در شرق روستای کره بس قرار دارد. و اصلی ترین سرشاخه رودخانه جره می باشد. امتداد دره، شمال غربی-جنوب شرقی و از نظر زمین شناسی ناودیس تنگ و کم عرض بین دو تاقدیس دیواره آهنی و مروک می باشد. این دره ناودیسی در انتهای جنوب شرقی توسط گسل کره بس قطع شده و در این محل به رودخانه جره می ریزد. همانطور که قبلاً هم گفته شد رود جره در دره گسلی کره بس جاری است. بالا دست محل اتصال رودخانه های دم اسب و جره یعنی در حوالی روستاهای چنار فاریاب و ریچی، رودخانه بسیار کم آب است. با پیوستن دم اسب به جره، این رودخانه پرآب می گردد. در محل اتصال آنها خط گسل کره بس عبور می کند. شکستگی سنگ های مجاور خط گسل مخصوصاًٌ در آخرین فعالیت لرزه ای آن، خرد شدن بلوک های سنگی در دیواره اطراف قسمت انتهای جنوب شرقی رودخانه دم اسب را سبب گشته و ریزش حجم زیادی خرده سنگ به کف این قسمت از دره را به دنبال داشته است. لذا در انتهای جنوب شرقی دره دم اسب سدی طبیعی پدیدار شده که باعث بالا آمدن آب و تشکیل دریاچه ای طبیعی در پشت آن گشته است. این محل علاوه بر زیبایی و چشم اندازهای طبیعی، سایتی بسیار ارزشمند جهت مشاهده خرد شدن سنگ ها در خط گسل، مشاهده خش لغزش در شکستگی های مرتبط با گسل و دریاچه طبیعی بوجود آمده در ارتباط با ریزش سنگ ها در فعالیت لرزه ای به حساب می آید.      

تنگ زرد:

     بین کوه دلو و کوه سلامتی در سمت شرق خط گسل کره بس (دره رود جره) دره ای دیگر به نام تنگ زرد وجود دارد. این دره ادامه دم اسب است. اما به دلیل جابجایی حاصل از حرکات گسل کره بس دقیقاً در راستای آن نیست. تنگ زرد مانند تنگ دم اسب یک ناودیس بسته و کم عرض می باشد که قبلاً با دم اسب یک ناودیس واحد را تشکیل می داده اند. گسل کره بس این ناودیس را جابجا کرده و به دو دره دم اسب در شمال غرب و تنگ زرد در جنوب شرق تقسیم کرده است. در تنگ زرد آبراهه فصلی به سمت جنوب شرق جریان دارد. این دره جهت مشاهده ناودیس بسته محل مناسبی می باشد (یالهای برونزد شده آن از جنس سازند آسماری می باشد و درقسمتی از کف دره سازند رازک رخنمون دارد).   

منطقه کوهمره سرخی علاوه بر دارا بودن جلوه های بسیار با ارزش سیماهای ساختاری و زمین شناسی از نظر پوشش گیاهی نیز بسیار غنی است. جنگلهای تنک تا نیمه انبوه بلوط مخصوصاً در بخش مرکزی منطقه به خوبی گویای این مطلب می باشند. مسلم است که چنین پوشش گیاهی تأمین کننده یک پوشش جانوری غنی است. بنابراین حفاظت ویژه از منطقه کوهمره سرخی برای مسئولین و مردم مخصوصاً مردم منطقه باید به عنوان یک هدف بسیار مهم در نظر گرفته شود.  

نظرات() 


برچسب ها: معرفی کلی منطقه کهمره سرخی از نظر سیماهای ساختاری ،
پنجشنبه 19 دی 1392

دانلود مستند قیام مردم کوهمره سرخی در سال

• نوشته شده توسط: ADMIN

برای دانلود مستند قیام مردم کوهمره سرخی روی لینکهای زیر کلیک کنید

دانلود:4 قسمت 20 مگا بایتی+5 مگابایت

part1

part2

part3

part4

part5


ابتدا تمام partها را دانلود کنید سپس از حالت فشرده (extract) خارج نمایید


نظرات() 



پنجشنبه 19 دی 1392

دانلود مستند قیام مردم کوهمره سرخی در سال

• نوشته شده توسط: ADMIN

برای دانلود مستند قیام مردم کوهمره سرخی روی لینکهای زیر کلیک کنید

دانلود:4 قسمت 20 مگا بایتی+5 مگابایت

part1

part2

part3

part4

part5


ابتدا تمام partها را دانلود کنید سپس از حالت فشرده (extract) خارج نمایید


نظرات()